Happy birthday: een jaaroverzicht in 29x punten

It’s my birthday, dus er is alweer een jaar voorbij. En wat voor één. Ik heb een hypotheek en dus een écht huis. En dat heb ik niet alleen, maar samen met mijn vriend. En hond. En kat. Samenwonen next level dus. Daarnaast heb ik een nieuwe baan. Een groeiende (eigen) onderneming. En probeer ik nog steeds hier en daar verstandig te sporten, sociaal te doen, wijn te drinken en vooral niet té serieus te doen. Al weet ik niet of dat laatste me goed af gaat, want man, dat ouder worden is me wat. Ik ben vandaag 29 geworden en geef je in 29x punten een kijkje in mijn leven.

  1. Laatst kreeg ik een doos van mijn ouders met oude spullen en foto’s. Wat een herinneringen!
  2. Van verjaardag tot verhuizing, van baby tot beterschap. Een persoonlijk kaartje op de bus doen is niet alleen leuk om te krijgen, maar ook leuk om te versturen. Ik verstuur steeds meer kaartjes en ben me bewuster van het geven van dank je wel-berichtjes. Het lijkt zo makkelijk, maar let er maar eens op hoe fijn het is iets te ontvangen én te geven.
  3. Ik zei het al: we kochten een huis. Ik ben misschien niet objectief, maar het is zó perfect. De karakteristieke details, een tuin op het zuiden én een dakterras met zon tot in de late uurtjes, de ligging (in het centrum), de omgeving (op nog geen 5min wandelen van een bos). We wisten het al direct bij binnenkomst, dit is ons huis. Al was de keuken appeltjesgroen, de tuin verwilderd en de totale oppervlakte kleiner dan we in eerste instantie voor ogen hadden.
  4. Ik wist niet dat een eigen huis ook gepaard ging met nonstop kluskriebels. De eerste weken hebben we de woonkamer van A tot Z aangepakt. Toen de bovenverdieping en het buitenschilderwerk. En de badkamer en de zolder staan nog op de planning. Gelukkig weet ik inmiddels alles van verf, terpetine, verschillende kwasten en kan ik schuren als de beste.
  5. Wat er afgelopen jaar wel een beetje bij in schoot was het sporten. Waar ik voorheen ieder jaar een marathon liep, kwam dat er afgelopen jaar niet van. Sterker nog, ik verkocht vorig jaar zonder hard-feelings mijn startnummer voor de A’dam marathon. Neemt trouwens niet weg dat ik niet sportte, alleen dan op een laag pitje ipv vol gas (wat voor een marathon toch wel noodzakelijk is).
  6. Hardlopen en wielrennen. Aan die twee sporten ben ik echt verkocht. CrossFit en yoga, wat ik vorig jaar heel veel deed, is gestopt toen we gingen verhuizen. Ik zei mijn abonnement op en heb hier nog geen nieuwe afgesloten. Beide sporten gaven me diezelfde voldoening als hardlopen en wielrennen, maar het (in)plannen van trainingen blijkt toch minder mijn ding. Ik wil liever gewoon gaan wanneer het mij uitkomt. ‘s Ochtendsvroeg, ‘s middags tussendoor of ‘s avonds, zonder me in te schrijven voor een les en vast te zitten aan een trainingsschema.
  7. Dat brengt me ook bij mijn motivatie. Wat is dat (zelf)inzicht met de jaren gegroeid! Sporten is voor mij echt die combinatie van inspanning én ontspanning. Motivatie gaat niet om moeten, maar om van jezelf iets mogen. Ik heb soms ook echt geen zin. En dat is OK. Maar dat gevoel van high on endorphines achteraf, dat maakt dat ik mezelf eigenlijk altijd wel kan motiveren toch te gaan. Iets wat me helpt in alles wat ik doe. Niet kijken naar het proces, de taak zelf, maar het doel, je intentie, een verlangen wat je voelt.
  8. Bloggen is geen daily job meer. Regelmatig kruip ik nog wel achter mijn laptop en tik ik uren weg (zoals nu), maar vaak vult de tijd achter mijn laptop zich ook op met werk. Neemt niet weg dat ik er nog steeds enorm veel plezier uit haal.
  9. Had ik al verteld dat ik een nieuwe baan heb? Ik mag me sinds juni Docent Verpleegkunde op de Hogeschool Utrecht noemen.
  10. En dat niet alleen, ik combineer het met nog twee “jobs”. Sinds maart ben ik voorzitter van de Vakgroep Jeugdverpleegkundigen en sinds begin dit jaar is er een onderzoek met subsidie gestart in de jeugdgezondheidszorg welke ik heb geïnitieerd.
  11. Kortom: Never a dull moment. Echt hoor. Ik laat het liefst geen moment onbenut, al word ik er wel steeds beter in om écht even de rust op te zoeken.
  12. Of dit met ouder worden te maken heeft weet ik niet, maar wandelen met Hegi (onze hond) vind ik echt een van de fijnste dingen om te doen. En dan bedoel ik niet een rondje om het huis, maar het liefst een grote ronde door de natuur. Ik geniet dan zo van alles wat ik zie, hoor en ervaar en kom echt even los van de druk(te) die er soms is.
  13. En vaak zijn dat ook de beste momenten dat ik tot nieuwe inzichten kom. Ik weet het van alle boeken over ‘geluk’ die ik heb gelezen, maar ontdek op die momenten dat het ook echt zo is. Of je het nu mindfulness of mediteren noemt, een rondje wandelen, uurtje sporten of een goed gesprek kan net zo goed helpen om af en toe die pauze-knop in te drukken en stil te staan bij alles wat er ís. Fijn & belangrijk, al zeg ik het zelf.
  14. Ik hoor en lees namelijk steeds vaker over burn-outs en overspannenheid. Iets wat me alert maakt, zeker als ik kijk naar mijn eigen agenda. Op dat soort momenten denk ik nog wel eens terug aan mijn tijd in Ghana, waar ik mijn agenda niet nodig had en het leven zo puur was dat ik van dag tot dag leefde. Als ik dan denk aan de druk die we onszelf soms opleggen vraag ik me echt af of het niet eens goed zou zijn dat we allemaal het leven ‘back to basic’ eens zouden ervaren. En dat niet alleen, het leven zo ook zouden waarderen. Pure luxe is niet de rijkdom die we (willen) vergaren, maar de rijkdom die er al is.
  15. OK, dat gezegd hebbende tijd voor wat random weetjes. Te beginnen met grijze haren? Ik heb er in de zomer maar highlights in laten zetten. Dat camoufleert de boel hopelijk een beetje.
  16. Eens in de maand breng ik de schoonheidsspecialiste een bezoekje. Of die gezichtsbehandeling noodzakelijk is weet ik niet, maar wenselijk wel. Man, wat een fijn me-time-moment.
  17. Als ik aan me-time denk, kan ik ook echt uitkijken naar de herfst die er aan komt. Los van de warme zomer en de lange zomeravonden, kan ik ook echt genieten van een avond met kaarsen aan, een boek op schoot, een kop thee en regen die tegen het raam tikt. Granny-style, but I love it.
  18. De onderwerpen huwelijk en baby’s zijn niet meer weg te denken in gesprekken met vrienden. Toch gek als je je bedenkt dat we met deze vrienden een paar jaren geleden nog doordeweeks biertjes stonden te drinken in de kroeg. OK, het studentenleven ligt al wel weer even achter ons, maar toch.
  19. Over studentenleven gesproken; het mooie van een dispuut blijft het contact, de vriendschappen, de tradities en de blijvende stroom aan feestjes. Vorig jaar samen naar Ibiza, komend jaar een weekend naar Dublin. En ook het jaarlijkse weekend met mijn oude hockeyteam wat ik al ken vanaf de basis-/middelbare school moet even genoemd worden. Zó bijzonder!
  20. Als kijk naar de boeken die ik afgelopen jaar heb gelezen, heb ik weer heel wat inspiratie opgedaan als het gaat over geluk, bewustzijn, persoonlijke groei, spiritualiteit & ondernemen. Iets waar ik zelf veel uithaal, maar inmiddels ook anderen mee kan helpen door deze kennis te delen.
  21. “Blijf doelen stellen, uitdagingen aangaan en over de rand van je comfort-zone kijken.” Deze tip gaf ik vorig jaar en gehoorzaam als ik ben, deed ik dit meerdere keren. Zo stond ik op de cover van het magazine van de beroepsvereniging van verpleegkundigen (met een oplage van 95.000, say what?!) en werd ik meerdere keren geïnterviewd. Ik heb inmiddels ook een pagina als spreker aangemaakt, omdat ik steeds vaker gevraagd werd om een lezing, workshop of (gast)college te geven. Van kleine groep tot congreszaal vol, waar is die comfort-zone?
  22. Laatst zat ik door mijn eigen Instagramfeed te scrollen. Waar ik voorheen de gezondste ontbijtjes met verse smoothies fotografeerde, komt nu vaker een borrelplank met een glas wijn in beeld. Ik ben me altijd bewust geweest van mijn leefstijl, let op wat ik eet, hoeveel ik sport en wanneer ik faal. En doe dat alles met volle overgave. Ook die laatste, want zeg zelf, je kunt toch niet leven zonder kaasplankjes, wijn, homemade appeltaart of brownies?
  23. Als je gelukkig wordt van een nieuwe set pannen dan is het besef toch wel daar dat het volwassen leven aan is. Ieder zijn ding hoor, maar goed keukengereedschap is nu eenmaal een must-have, toch?
  24. Enige wat nog mist is een keukenmachine. Voor al die ‘Rens Kroes’-recepten van gehakte noten, geblende sausjes en homemade baksels.
  25. Oh, en een eigen groente- en fruittuin staat ook nog op de wishlist. Niet voor nu, aangezien ons stadstuintje hier iets te klein voor is. Maar voor ooit, je weet wel, later als ik groot ben. Ik kijk de kunst al af bij mijn schoonouders die elke zomer een tuin vol groente, fruit & kruiden hebben staan en vul hier regelmatig een vergiet met de lekkerste bramen, frambozen, rode bessen, aardbeien, courgettes, sperzieboontjes, sla, suikermais en verse eitjes.
  26. Wat lange tijd op wishlist stond maar inmiddels is afgevinkt, is een nieuwe wielrenfiets. Mijn oude was inmiddels écht oud, waardoor een bezoekje fietsenmaker naar mijn idee meer had gekost dan een nieuwe fiets. En dus deed ik mezelf een nieuwe cadeau. Waarbij mijn oog in de winkel in eerste instantie niet direct viel op een fiets, maar op het magazine van Rogelli Sportswear wat er lag. Afgelopen jaar stond ik model voor hun hardloop- en wielrencollectie en hoe bijzonder om jezelf dan in de winkel te zien liggen.
  27. Ik zie dat deze blogpost al ruim 1500 woorden bevat en heb nog twee puntjes te gaan tot de 29. Eentje waarin ik je er even op wil wijzen dat mijn blog een andere indeling heeft gekregen: is het je al opgevallen?
  28. Een eentje waarin ik je wil wijzen op mijn Instagramfoto van vorige week, waarin ik je vertel over mijn idee van ondernemen. Ik schreef daar oa dit: “Als ik aan ondernemen denk, denk ik aan waarde toevoegen. Iets doen wat er toe doet. Iets creëren waar een ander wat aan heeft.”
  29. En dat is iets waar ik komend jaar mee verder wil. Waarde toevoegen. Aan mijn eigen leven, doelen en ambities. Maar ook aan dat van een ander. Mezelf dienstbaar opstellen, anderen helpen. Samen leren, ontwikkelen en groeien.

Liefs, Annemieke

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *