Never not running

Om een marathon te lopen moet je enigszins verslaafd zijn aan hardlopen. Of laat ik het zo zeggen: je moet hardlopen leuk vinden. In de training voorafgaand aan een marathon loop je gemiddeld 3x per week en elke week bevat een duurloop waarbij de kilometer totalen alleen maar meer worden. Dus ja, je moet een beetje gek zijn (op deze sport). Ik heb inmiddels vier marathons op mijn naam staan, maar de laatste is alweer even geleden. Waar ik voorheen jaar in jaar uit een marathon liep, kwam dat er vorig jaar het hele jaar niet van. Sterker nog, ik ging wel in training maar verkocht uiteindelijk mijn startbewijs. De reden hiervoor was simpel. Ik had geen marathon modus. Trainen kost tijd en die had ik niet. Of naja, ik besteedde mijn tijd niet aan het trainen. Maar zoals de titel luidt: ‘never not running’. Eens verslaafd, altijd verslaafd. En wel hierom.

Een verslaving klinkt wat negatief, maar niet als je kijkt naar het positieve effect ervan. Ik kan niet zonder hardlopen omdat het maakt dat ik me er beter door voel. Ik ervaar meer energie, voel me gezonder, fitter en positiever. Deze eigenschappen zorgen ervoor dat er een soort vicieuze cirkel ontstaat, waardoor ik na een (rust)dag weer wil hardlopen. Keer op keer wil ik dat gevoel ervaren. Die combinatie van moe zijn, maar je wel voldaan voelen. Die rush die ik dan voel, die stroom aan endorfine, dat maakt het hardlopen niet alleen leuk, maar ook makkelijk(er) is. Het gaat als het ware vanzelf. Zonder mezelf echt te hoeven motiveren trek ik mijn hardloopschoenen aan en begin ik met rennen. Van een easy 5km tot een steeds langer wordende duurloop. Keer op keer weer.

Hardlopen is veel meer dan alleen maar een rondje rennen. Hardlopen is een sport die mensen op een positieve manier in beweging brengt, waarbij het niet uit maakt wie je bent, waar ter wereld je woont en welk doel je hebt.

Vorige week lag ik met een flinke griep op bed. Ik voelde me moe, had totaal geen energie en verwonderde me over het feit dat me van boven naar beneden verplaatsen al voelde alsof ik een marathon moest lopen. Ik spendeerde heel wat uurtjes horizontaal in mijn bed al scrollend door mijn Instagram-feed. De een na de andere sport foto kwam voorbij en ook mijn eigen feed vult zich (weer) met hardloopfoto’s. Aan de ene kant maakten deze foto’s dat ik me nog ellendiger ging voelen, omdat ik de energie totaal niet had om te gaan hardlopen. Maar aan de andere kant gaf het me ook energie. Positieve energie omdat het me deed beseffen wat hardlopen kan doen. Hardlopen is namelijk veel meer dan alleen maar een rondje rennen. Hardlopen is een sport die mensen op een positieve manier in beweging brengt, waarbij het niet uit maakt wie je bent, waar ter wereld je woont en welk doel je hebt. Hardlopen kan altijd, overal en op verschillende niveaus. Hardlopen verbindt, versterkt én verbetert. Althans, daar ben ik van overtuigd en in mijn werk dagelijks mee bezig. Als verpleegkundige leg ik niet de focus op zorg & ziekte maar op gezondheid & gedrag. En alles wat ik doe in mijn werk, hier op mijn blog en dus ook in mijn vrije tijd, heeft daar mee te maken. Vandaar deze blog. Mijn ode aan een gezonde leefstijl. Ik wil jou niet perse aanzetten tot hardlopen, maar ik wil je wel motiveren om in beweging te komen. Want je gezond voelen, ervoor zorgen dat je gelukkig bent, dat is mijn doel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *