This is (why I love) my job

Op ANNEAU1989.com vertelde ik nooit iets eerder over mijn werk. Ik legde de focus op sport, health & travel omdat ik mijn blog los zag van mijn baan. Toch begin ik steeds meer overeenkomsten te zien wat me aanzette om eens over mijn achtergrond te vertellen en de link te leggen met mijn blog. This is (why I love) my job.

Ik ben zonder problemen van basisschool naar middelbare school gehupst. Eerst naar het HAVO/VWO, toen VWO, toen toch maar HAVO. Want waarom moeilijk als het makkelijk kan? Ik koos voor het profiel Economie & Maatschappij met als keuzevak Biologie. Een bewuste keuze voor zover je die keuze op die leeftijd bewust kunt maken. Ik zag het als goede basis voor een baan in de richting van sport en gezondheid, iets waar mijn interesses lagen. Na de HAVO kwam de keuze voor een studie. Het was niet mijn ambitie om verpleegkundige te worden maar ik koos wel voor de HBO-V. Zodoende hoefde ik nog geen keuze te maken in een bepaalde richting, maar luisterde ik wel naar mijn interesse voor de gezondheidszorg. Tijdens mijn HBO-V ontdekte ik langzaam wat ik leuk vond. Van een onderzoek op het consultatiebureau tot een stage op een zorg innovatie centrum in de psychiatrie. Het zorg verlenen boeide mij op een “ander” niveau.

Vandaar de stap naar de universiteit. Na mijn HBO-V ben ik klinische gezondheidswetenschappen gaan studeren. Deze master heb ik drie jaar geleden afgerond en sindsdien mag ik mezelf verplegingswetenschapper noemen. En toch zie ik mezelf niet zo, net als dat ik mezelf geen verpleegkundige noem. De reden hiervoor is dat mijn idee van mijn functie, mijn ambitie of hoe je het ook wilt noemen, breder is.

Tijdens mijn studie was ik lid van een studentenvereniging. Op dat moment was ik weinig bezig met mijn toekomst, verder kijken dan het volgende feestje deed ik niet. Ondanks dat heb ik me wel ontwikkeld. Bestuur hier, commissie daar. Ik heb een jaar in het bestuur van een studentensportvereniging gezeten en heb binnen mijn studentenvereniging en bij mijn dispuut meerdere commissies gedaan. Beide naast mijn studie, zonder studievertraging (hulde al zeg ik het zelf). Beide waren leerzaam, maar de echte leerschool begon pas toen ik aan het werk ging. Ik leerde toen pas mezelf echt kennen door mezelf de vraag te stellen: Wat vind ik écht leuk om te doen? Deze vraag heb ik onderzocht met een coach tijdens een loopbaan-coachingstraject. Ik heb hier super veel aan gehad, omdat het me inzicht heeft gegeven in mezelf en de dingen die ik (wil) doe(n). Al lijkt dat besef nu pas te komen.

Het is niet zo dat een bepaald inzicht zorgt voor een uitgestippelde route. Je bent zelf diegene die keuzes moet (blijven) maken om te komen waar je wilt komen.

Je moet jezelf blijven ontwikkelen, met veranderingen mee en kansen zien in bedreigingen die zich voordoen. En dat is de reden waarom ik mijn werk in de publieke gezondheid zo leuk vind. Zorg & ziekte voorkomen door gezondheid & gedrag promoten. Ik was altijd al veel bezig met sport en gezondheid, maar focus me de laatste tijd ook op geluk en persoonlijke groei. Dit inspireert mij enorm en levert me veel positieve energie op. Iets wat ik hoop over te brengen in baan en blog en wat direct ook mijn doel voor komend jaar is. Met een focus op sport, geluk en persoonlijke groei hoop ik anderen te inspireren hetzelfde te doen.

Naamloos

4 Comments

  • Een leuk bericht en ja je inspireert me om je bloc te volgen.
    Het is niet alleen de sport of werk, maar het is het leven wat vooral interessant is.
    Dus geef je kennis door.

    Groetjes, Teus

  • Jeeh, wat goed dat je zoveel naast je studie hebt gedaan! Vind het zo zonde dat dat nu totaaaal niet meer gestimuleerd wordt met studielening in plaats van studiefinanciering :( het is echt ontzettend waardevol. En ook heel fijn dat je zo blij bent met je keuze, whoop!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *