2016: Wat een jaar(overzicht)

Wat kan er in een jaar toch veel gebeuren. Soms vliegt de tijd, maar soms staat je leven voor je gevoel ook even stil. Dan druk je bewust even op een soort pauze-knop om al je aandacht te geven aan datgeen wat nodig is. Afgelopen jaar was zo’n jaar dat ik regelmatig noodgedwongen even mijn prioriteiten stelde. Soms frustrerend, maar altijd vol vertrouwen. Ik kwam meer en meer tot het besef dat je het leven niet kunt controleren. Hoe graag ik sommige dingen ook zou willen veranderen, processen zou willen versnellen en mensen die je lief hebt zou willen helpen, sommige dingen heb je niet in de hand. Het is een kwestie van loslaten, vasthouden en liefhebben. En dat deed ik. Ik focuste me op de dingen die er voor mij toe deden, net zoals ik mezelf had voorgenomen. Ik stelde én behaalde doelen, werkte aan projecten die enorm veel voldoening geven, weet steeds beter wat ik wil (bereiken) en wat (nog) niet en vond antwoorden op vragen die me echt gelukkig maken.

shoot-forte-fotografie Kiwi Banaan Huttenkase ANNEAU1989 II Home I Rijstwafel snack ANNEAU1989 IV Sunny Sunday ANNEAU1989 Spring III Ger5 Smoothie Runnersworld II Hegi IIIMarathon Finish Time 2016

Sport
Het voelt bijna een beetje eentonig worden, maar afgelopen jaar liep ik weer de Rotterdam marathon. Een drie op een rij leek me een mooie mijlpaal en dat niet alleen: die sub4.00u moest en zou er van komen. In mijn voorbereiding gebruikte ik geen trainingsschema, maar wisselde wel interval trainingen met duurlopen af. Langzaam maar zeker kwam het vertrouwen en toen ik aan de start stond had ik een duidelijk race-plan in mijn hoofd. Dit resulteerde in een focus die ik nog nooit eerder had ervaren en waarvan mijn support langs de weg twijfels kreeg. Gaat het wel goed? Genieten deed ik net als andere jaren, maar op een andere manier. Ik genoot van het gemak waarmee ik mijn pace kon blijven vasthouden. Tot het 30km punt. Toen begon de marathon pas écht. Of het de man met de hamer was weet ik niet, want als ik na een korte wandeling weer begon met hardlopen had ik in no-time mijn pace weer te pakken en heb ik bijna geen tijd ingeleverd. Ik herinner me het moment op het 38km-punt ook nog goed dat mijn broer me toesprak. Hij is de hele route met me mee gefietst en liet me op dat punt “los”. Toen moest ik het zelf doen en dat deed ik. Op de een of andere manier vlogen die laatste kilometers voorbij en finishte ik in 3.55. Dat gevoel toen ik de Coolsingel op kwam en wist dat ik het ging halen, het moment van finishen en later het moment dat ik mijn familie zag en het besef kwam dat het was gelukt maar ook dat het zo ontzettend zwaar was, dat weet ik nog goed. Ik lees dit verslag en krijg weer een brok in mijn keel. Mijn mooiste sportmoment van 2016.

Daarnaast liep ik ook de Amsterdam marathon. Twee marathons in één jaar, jawel. In de zomer kwam het besluit dat ik weer een marathon wilde lopen. Dit keer niet in het voorjaar, maar in het najaar. Niet hardlopen in de winter, maar een voorbereiding soms in de volle zon. Iets wat me absoluut niet is tegengevallen. Het enige wat anders was, was de focus die ik had. Die was er namelijk niet. Normaal liep ik drie keer per week hard, maar tijdens deze voorbereiding combineerde ik het hardlopen met CrossFit en een iets (te) drukke agenda. Ik moest op een gegeven moment prioriteiten stellen en zette CrossFit twee maanden stop. Daarnaast skipte ik regelmatig een training hier en daar. Niet bepaald serieus, en toch wist ik toen ik aan de start stond dat ik ook deze marathon ging finishen. Dit keer alleen niet met een PR, maar met een non-stop glimlach voor het feit dat het lopen van een marathon zo’n waanzinnig iets is. Een gevoel wat eigenlijk niet te beschrijven valt. Net zoals het gevoel na een WOD bij CrossFit. OK een marathon is wel iets anders, maar afgelopen jaar ontdekte ik ook dat ik CrossFit echt fantastisch vind. Een zware WOD (workout of the day), een fijne community en een uitdagende omgeving maken dat ik echt een fijne “verslaving” heb gevonden naast het hardlopen. Een ideale afwisseling van kracht en duursport.

Ook wil ik mountainbiken, wielrennen, yoga, tennis en wandelen (jawel) even noemen.
– Ik ging twee dagen in de zomer in Hoeffalize mountainbiken. Heavy, maar heel gaaf. Net zoals afgelopen kerst, lekker met mijn vriend door bossen crossen om vervolgens na een warme douche weer fris en fruitig aan het kerstdiner te verschijnen.
– Een eigen racefiets geeft de mogelijkheid om af en toe een rondje te “racen”. Niet te vaak, maar niets fijner dan dat. Het liefst maak ik een lange ronde. Bidons mee, sportrepen in de zakjes op mijn rug en gaan. Komend jaar ga ik met mijn vader en broers naar Limburg. Over mijn conditie maak ik me geen zorgen, over mijn klimtalent wel.
– Ik wil eigenlijk veel vaker aan yoga doen. Toen ik laatst weer een paar lessen volgde besefte ik me weer hoe fijn het is. Goed voornemen dus.
– Afgelopen zomer volgde ik tennislessen. Gewoon, omdat het nu eenmaal leuk is om zondagochtend met mijn vriend (tegen vrienden) een balletje over te slaan. Lekker burgerlijk inderdaad.
– En als we dan toch burgerlijk bezig zijn, dan doe ik er nog een schepje bovenop met deze ode aan wandelen. Hoe hoog het granny-gehalte ook is, wandelen met onze hond Hegi is echt ontzettend fijn. Geen idee hoeveel kilometer ik afgelopen jaar heb gemaakt, maar feit dat mijn voeten vroegen om échte wandelschoenen zegt genoeg. I love it. Over het strand, door het bos, langs weilanden, ‘s ochtends vroeg, ‘s middags na het werk of ‘s avonds voor ik ga slapen, ik wandel wat af.

Health
De ene na de andere fitgirl kwam afgelopen jaar tot het inzicht dat het leven niet alleen gaat om blokjes buiken, nadat ze hadden ontdekt dat er meer is in het leven dan het rigoureuze gezonde regime vasthouden. Even bracht dit me tot twijfelen over mijn eigen blog. Ik schrijf immers ook over sporten en gezondheid en deel regelmatig gezonde recepten. Doe ik hier dan ook niet aan mee? Ja en nee. Ik deel al vanaf het moment dat mijn blog online kwam mijn visie op sporten, gezondheid en voeding en benoem keer op keer dan het gaat om die balans. Ik sport veel en ben me heel bewust van (on)gezonde voeding. Ik geniet van gezond én ongezond; it’s all about balance! Vanuit mijn werk in de jeugdgezondheidszorg en mijn functie binnen het bestuur van de afdeling Maatschappij & Gezondheid van de beroepsvereniging voor verpleegkundigen in Nederland ben ik mij bewust van de invloed die oa social media kan hebben. Ik ging hier zowel tijdens mijn werk als in mijn vrije tijd mee aan de slag. Deelnemen in verschillende projecten, pitchen op het nationaal congres volksgezondheid, workshops & congressen niet alleen volgen maar ook zelf organiseren en daardoor in contact komen met inspirerende mensen. Love it. Niet alleen maar richten op je eigen gezondheid en groei, maar ook die van anderen. Doelen stellen en hier naar toe werken. Alleen, maar ook samen met anderen. Ik las laatst een boek over de zeven spirituele wetten van succes geschreven door Deepak Chopra. Ik vond hierin de quote: “Succes zou omschreven kunnen worden als voortdurend gelukkiger worden en het gestaag verwezenlijken van doelen die de moeite waard zijn.” Dit is waar het om draait als je het mij vraagt. Gezond leven en geluk ervaren. Als ik kijk naar 2016 las ik veel soms iets minder interessante boeken, ronde ik mijn studie sportpsychologie af, volgde ik de opleiding tot bootcamp trainer en ben ik bezig dit vorm te geven in een combi tussen werk én blog.

Food Oatsrecepten ANNEAU1989 NvdV SBietensmoothie ANNEAU1989 II Food Home III Powerfood ANNEAU1989

Travel
Qua reizen kan ik dit jaar kort zijn. Waar ik vorig jaar nog Barcelona, Curaçao, Sevilla en Italië bezocht, neem ik dit jaar genoegen met een week met familie op wintersport naar Oostenrijk, twee sportieve dagen in de Ardennen, een weekendje met vriendinnen op Terschelling, een road-trip door Kroatië, Montenegro en Bosnië-Hercegovina met mijn vriend en een weekendje Maastricht met mijn dispuut. OK, ik mag niet klagen. Met name de reis met mijn vriend door Montenegro en Bosnië was waanzinnig. Waar ik normaal gesproken lange tijd kan uitkijken naar een reis, liet ik me dit keer verrassen. Ik had weinig verwachtingen van Oost-Europese landen en dat maakte de ervaring enorm gaaf. We huurden een auto, lieten onze planning los en kwamen er al snel achter dat we tijd tekort kwamen. Doe nog maar zo’n road-tripje en dan iets langer please. Even weg uit de dagelijkse “sleur” terwijl ik dat niet zo negatief bedoel als het klinkt. Sterker nog, ik vind het leventje thuis ook super fijn. I love my job en de dingen die ik er naast doe en merk dat ik dat soms moeilijk los kan laten. Ik krijg heel veel energie van de dingen die ik doe en ben er daarom ook veel mee bezig. En juist dat vind ik een goed argument om af en toe even op reis te gaan. Bewust even “stoppen”, afstand nemen en de stilte ergens anders opzoeken en ontdekken wat voor moois je dan te zien krijgt. OK, dit laatste is een beetje spiritueel en daarmee maak ik een sprongetje naar het volgende.

i icx iii-ioi

Life
Ik heb afgelopen jaar geleerd dat je het leven niet moet willen controleren. Ik ben een type van veel in toekomst willen kijken. Op zich niets mis mee, maar ik heb geleerd dat het beter is om in het nu te leven. Niet nadenken over de toekomst, maar leven in het moment. Klinkt heel simpel, maar als dat “nu” van iemand in je omgeving even niet zo fijn is, is dat zo simpel nog niet. En toch helpt het wel. Ik heb nooit iets met spiritualiteit gehad, maar ben me de laatste tijd er in gaan verdiepen en raak erdoor gefascineerd. Hoe zweverig ook, het leert me wat geluk is. Een gevoel wat er altijd en overal is, omdat je het kunt vinden in jezelf. En dat is ook de reden dat er afgelopen maanden weinig blogposts op ANNEAU1989.com online zijn gekomen. Ik focuste mijn aandacht op iets nieuws. In eerste instantie offline, maar met het idee dat binnenkort online te zetten.

sunday-kitesurfen-i iv-ii-i Home II ANNEAU1989 strand I

ANNEAU1989.com
Ik wil dit blog vernieuwen en er een iets aan toevoegen. Ik ga nog niet teveel in detail treden, maar verwacht een nieuw design en meer inhoud. Maar nu kijk ik alweer vooruit, terwijl dit de blogpost was van een terugblik op 2016. Als ik kijk naar mijn blog valt het me op dat er veel minder blogposts online zijn verschenen. Iets wat ik wel graag anders had gewild, maar (daar is-ie weer) helaas moet je soms prioriteiten stellen. Daarnaast gaat het in mijn ogen nog steeds om kwaliteit ipv kwantiteit en blog ik als ik er zin, tijd en de rust voor heb. En met name die laatste. Aan ideeën geen gebrek, maar dan niet zozeer voor een blogpost maar voor mijn blog als geheel. En juist dat, nadenken, creëren, ontwikkelen, veranderen, vernieuwen, dat maakt het bloggen zo ontzettend leuk. Afgelopen jaar maakte ik hier kleine stapjes in, maar wil dit komend jaar vergroten. Ik geloof er niet in dat geluk aan komt waaien, maar je het wel kunt vinden als je er naar op zoek gaat. Visionboards maken, doelen stellen, beginnen, vallen, opstaan en doorgaan. Ik heb gemerkt dat het ontzettend veel kan opleveren door soms “out of your comfortzone” te stappen. Keuzes maken met je gevoel in plaats van met je verstand. Iets waar ik in 2016 al veel in heb geleerd, maar deze kennis (en kunde) graag uitbereid in 2017.

Een nieuw jaar, nieuwe kansen, nieuwe doelen. 2017, ik kijk naar je uit!

k

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *