Update: Over de marathon, puur geluk & persoonlijke groei

forte-fotografie-anneau1989-iviZe zeggen wel eens dat je de marathon loopt in de voorbereiding. Nu kan ik me dat niet zo herinneren als ik terugkijk naar mijn trainingsweken voor de Rotterdam marathon(s), maar als ik denk aan mijn voorbereiding voor de Amsterdam marathon lijk ik het gevoel te herkennen. Afgelopen maanden waren bijzonder. Sommige momenten waren niet eenvoudig, soms ging het juist ook als vanzelf. Net zoals een marathon. Aan het begin vol energie, halverwege krijg je te maken met ups & downs, om aan het einde een ongekende vermoeidheid gecombineerd met een fantastische runnershigh te voelen. Als ik deze 42K verdeel over afgelopen weken voelt het een beetje hetzelfde. Ik loop morgen de Amsterdam marathon, maar met een hele andere voorbereiding als ik verwacht had. Over de combinatie van hardlopen, bloggen, keuzes en prioriteiten. Een persoonlijke blog over afgelopen maanden die niet in het teken stonden van de Amsterdam marathon.

Shoot Forte Fotografie ANNEAU1989 Shoot Forte Fotografie ANNEAU1989 Ishoot-forte-fotografie-anneau1989-ii shoot-forte-fotografieshoot-forte-fotografie-anneau1989-iiishoot-forte-fotografie-anneau1989-iv

Hardlopen is voor mij een vorm van ontspanning. Het geeft me positieve energie en is tegelijkertijd mijn uitlaatklep qua negatieve energie. Altijd al zo geweest en dat is niet anders geworden. Ik vind het enorm fijn om na een drukke dag nog te gaan hardlopen. De frisse wind, het ontspannen gevoel, energie kwijt kunnen en tegelijkertijd heel veel energie op doen. Meestal loop ik zonder muziek. Ik vind een fijn ritme, houd dit vast en al denkend aan vanallesennogwat vliegen de kilometers onder mijn voeten door. Er is geen fijnere manier om moe maar voldaan thuis te komen. Ik zeg het wel vaker: running is my kind of doping.

Het trainen voor een marathon is alleen een soort hardlopen next level. Je stelt je een doel en dat vraagt om net dat beetje extra. Simpelweg net wat meer van alles. Absoluut geen mission impossible, maar wel een een moeilijke missie op het moment dat er ook op andere vlakken net dat beetje extra van je wordt gevraagd… Kortom, het werd een marathon-missie met geen marathon-modus.

En dat had ook zo zijn invloed op mijn blog. Bloggen is voor mij, net als hardlopen, ontspannend. Het is een hobby waar ik de ene week meer mee bezig ben dan in de andere week. Het creatieve bezige bijtje in mij zoeft rond en laat haar ideeën los op het moment dat ze er tijd voor heeft. Ik kruip dan achter mijn laptop en begin met schrijven. Zo ben ik soms in een paar uur klaar, maar kan het me soms ook dagen bezig houden. Ik schrijf graag over dingen die me bezig houden, waar ik veel energie van krijg en die voor mij op dat moment belangrijk zijn. Afgelopen tijd heb ik regelmatig met het verlangen rond gelopen om een blog te schrijven, maar iets hield me keer op keer tegen. Ik wist wel waarover ik wilde schrijven, maar kon geen keuze maken hoe dit vorm te geven. Tijd, rust en focus was een dingetje, maar meer nog de ontdekking dat ik een kleine perfectionist in mij ontdekte. Ik wil het graag goed doen. En dat niet alleen, het moet ook altijd goed gaan. Maar wat als dat even niet het geval is?

Afgelopen weken, wat zeg ik maanden, waren niet altijd makkelijk. Het gaat goed met me hoor, maar soms gebeuren er dingen die veel tijd, aandacht en energie kosten. Er zijn momenten dat ik het idee heb dat ik geleefd word, maar tegelijkertijd heb ik het gevoel dat ik bewuster leef dan ooit tevoren. Ik weet dat ik er goed in ben om dingen positief te benaderen. Zie altijd een oplossing, denk in mogelijkheden, creëer graag kansen. Een eigenschap die me energie geeft en me gelukkig maakt. Weten waar het écht om gaat. Geluk zit hem niet in het perfecte plaatje, maar in het luisteren naar jezelf en kijken wat je nodig hebt om gelukkig te zijn.

Een paar weken geleden schreef ik al eens over focus, rust en loslaten. Toen in combinatie met het trainen voor de marathon. Nu besef ik me dat dat de kern van afgelopen maanden eigenlijk helemaal dekt. Het draait op dit moment om het focussen op de juiste dingen. Zo vragen werk en privé veel aandacht, maar is het soms ook belangrijk om me op mezelf te focussen. En dit doe ik door keuzes te maken. Ik maak een onderscheid tussen wat nu en wat later. Wat voelt goed en wat geeft energie. Klinkt heel eenvoudig, maar het is met momenten soms (samen) zoeken naar een antwoord. En dat kost tijd & energie en gaat gepaard met ups & downs. Niet altijd fijn, maar wel enorm waardevol. Zowel voor mezelf, als voor anderen.

Nu weer terug naar die Amsterdam marathon. Ondanks dat ik de afgelopen maanden niet bewust bezig ben geweest met de marathon, kan ik nu nergens meer anders aan denken. Zenuwen check, een overload aan enthousiasme check en tegelijkertijd een enorm ontspannen gevoel check. Morgen is het zover. Mijn voorbereiding is misschien niet zo als ik had gewild dat hij was, maar that’s life en dat is het mooie ervan. Ik ben er klaar voor. Het komt allemaal neer op vertrouwen. In mezelf, in mijn eigen kunnen. En in jou. Want als ik het kan, kan jij het ook.

forte-fotografie-anneau1989-iv

Foto’s door Forte Fotografie

2 Comments

  • Hoi,
    Tja, soms lopen die net iets anders. Het bekende loslaten.
    Theoretisch zo makkelijk, praktische bijna onuitvoerbaar.
    Het is je wel gelukt en dan merk je met de marathon.
    Geniet stap na stap en dan heb je heel veel gelukmomentjes.
    Succes

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *