Trainingsweek

shoot-forte-fotografie-anneau1989-iv16-09 / 16-10. Ik ben nog (inmiddels iets minder dan) een kalendermaand verwijderd van de start van de A’dam marathon. Slik. Mijn voorbereiding is alles behalve volgens het boekje. Beter gezegd: mijn trainingsschema is puur op het gevoel. Het is denk ik de ervaring van 3x Rotterdam dat me nu koel houd, maar 42K blijft verdomd lang. En koel? Trainen met een record brekende zomerweek in september bleef ik alles behalve koel, maar hardlopen deed ik. Het is namelijk die innerlijke drive ofzo die maakt dat ga. Afgelopen weken kreeg ik des temeer het besef dat hardlopen voor mij een afleiding is. Het geeft me de energie die ik nodig heb. Wil ik even mijn hoofd leeg maken na een drukke dag, dan ga ik hardlopen. Wil ik even me-time, dan ga ik hardlopen. En wil ik een boost aan energie, ook dan trek ik mijn hardloopschoenen aan en is rennen my kind of doping. Toen ik besloot om in training te gaan voor een marathon wist ik dat het me weer veel tijd zou gaan kosten. Maar het was de hoeveelheid aan energie die het me op zou leveren die maakt dat ik geen tijd een slecht argument vind. Of ik na de marathon meteen weer in training ga weet ik niet, maar dat ik wekelijks mijn dosis endorfine nodig heb wel. Maar zover is het nog niet: nog 4 weken tot de marathon. Over rust, focus en loslaten.

shoot-forte-fotografie-anneau1989-ii

30K maakt een week van ruim 60K = JippiejaYAY
Twee weken geleden wilde ik de 30K aantikken, zodat ik twee weken later (komend weekend) nog een keer (ruim) 30km aan kan tikken. In eerste instantie zag ik er erg tegenop. Mijn langste duurloop so far was ruim 26km en die ging niet geheel vanzelf. Toch wist ik uit ervaring dat die kilometers extra ook wel weer lukken als je jezelf er op in stelt. Dus na een bijzonder druk weekje nam ik mezelf vrijdagmiddag voor om mezelf een portie me-time cadeau te doen door ruim 3u lang achter elkaar te gaan hardlopen. Ik maakte ‘s ochtends mijn agenda leeg om vervolgens ‘s middags mijn hoofd leeg te maken. Klinkt gek, maar ik genoot enorm van elke kilometer. Mijn huid had ik ingesmeerd tegen het felle nazomerzonnetje, ik had een flesje water in mijn ene hand en in mijn andere hand een paar gelletjes voor de nodige energie en zag zo langzaam het kilometer-aantal op mijn Garmin toenemen. Oh yeah, endorphines all over. Ik liep een bekende route door bos, weilanden, een park en off road over een mountainbike-route weer terug naar huis. Echt makkelijk ging het niet, maar na een verkoelende douche ging ik een uur later fris en fruitig naar mijn laatste afspraak die week om vervolgens als een granny de vrijdagavond heerlijk languit op de bank te spenderen. Met het idee: na inspanning komt ontspanning. Ik gaf mijn benen rust, maar voelde eigenlijk geen enkel spierpijntje. Ook de volgende dag waren mijn benen fit en dat herstelvermogen geeft vertrouwen, energie, maar het vraagt ook om rust.

Rust
Terwijl ik het woord rust type heb ik een dubbel gevoel. Hoe pak je rust terwijl je het gevoel hebt dat er nog dat beetje extra van je wordt gevraagd? Ik zei het al eerder, hardlopen is voor mij een soort rust. Het geeft me energie. Zo kijk ik graag naar mogelijkheden en ruimte. En dan zijn er momenten genoeg. Belangrijkste daarin is dat ik zoek naar mijn grenzen. Voorheen moest ik 3x in de week hardlopen en hield ik me strikt aan mijn trainingsschema. Nu ga ik mee met de flow van de week en loop ik soms 4x, maar soms ook 2x. En dat geeft me ontzettend veel rust. Rust die volgens mij de key is in een training voor een marathon. Op zoek gaan naar je grenzen, deze met momenten verleggen en vervolgens voldoende rust pakken om te herstellen. En dat duurt de ene keer langer dan de andere keer.

Focus en loslaten
Komende weken is voor focus en tegelijkertijd voor loslaten. Op dit moment ligt mijn focus iets meer op werk & privé en voelt het hardlopen als een ontspanning. Mijn vaste trainingsschema heb ik losgelaten omdat een combi van alles in één week gewoon niet mogelijk is. Die vrijheid geeft me de energie om wél te gaan trainen waardoor de marathon nog steeds een haalbaar doel is. Zeker met de ervaring en (basis)conditie die ik heb van eerdere marathons. Althans dat is mijn theorie. Of het 16 oktober ook zo is ga ik zien, maar ik heb er ontzettend veel zin in om weer die uitdaging aan te gaan. Ik ga die marathon finishen met een compleet ander gevoel dan de vorige. Want dit keer loop ik de marathon niet voor de ervaring, de uitdaging of voor een PR. Ik ga de marathon lopen puur voor mezelf. Als overtuiging van het enthousiasme wat hardlopen me geeft.

Meer lezen over mijn voorbereiding op de Amsterdam marathon:
– Over duurlopen, hardlopen & CrossFit – klik hier
– Een overzicht van verschillende trainingsweken – klik hier
– Verschil in de voorbereiding tussen de Rotterdam en Amsterdam marathon – klik hier
– Mijn besluit tot het lopen van de Amsterdam marathon – klik hier
– Terugblik naar de Rotterdam marathon 2016 – klik hier

shoot-forte-fotografie-anneau1989-iii

Foto’s door Forte Fotografie

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *