Career: Failure is a faithful teacher

Personal GrowthHet leuke aan een opdrachtgever vind ik de kracht van het aanstekelijke enthousiasme wat je elkaar kunt geven. Dat je ondanks de zakelijke relatie wel oog en oor voor elkaar kunt hebben. Dat je samen werkt tijdens een samenwerking. Je eigen talenten inzetten en vergroten en ook de ander hiertoe motiveren, zodat je het beste in elkaar naar boven kunt halen. Alleen niet elke samenwerking verloopt soepel. Afgelopen week stootte ik mijn hoofd en dat deed even zeer.

Van een samenwerking was misschien nog geen sprake, een wederzijds enthousiasme wel. Ideeën kwamen op tafel en werden groter en concreter, waardoor het enthousiasme er niet minder om werd. Integendeel. Ik had oprecht het idee dat er vertrouwen kwam in iets wat we beiden wilden laten groeien. Ik schreef dingen voor mezelf op, werkte ideeën verder uit en gaf het vorm. Ik stuurde een mail als check en kreeg een reactie. Maar helaas niet de reactie zoals ik had verwacht. Bam, it hits me in the face. Van euforie, naar teleurstelling.

Ik klapte mijn laptop dicht, zette een kop thee en nam plaats op de bank. Meestal bekijk ik tegenslagen direct van de positieve kant, maar dit keer even niet. Ik baalde en liet mezelf even balen. Mijn laptop hield ik de rest van de avond dicht om bewust ruimte te creëren in mijn hoofd. De vraag “Damn, wat moet ik hier nu mee?” vulde zich langzaam op met antwoorden.

De teleurstelling verdween en maakte plaats voor energie. Als deze samenwerking niet zo had moeten zijn, dan is dat zo. Ik kan wel blijven hangen in vragen als “wat als?” maar daar verander ik de situatie niet mee. Ik neem de kennis en ervaring mee die ik heb opgedaan en investeer deze in mezelf. Schakelen in plaats van stoppen.

En ook dat is in mijn ogen samenwerken. Met jezelf werken aan de beste versie van jezelf. Leren door kritische vragen te durven stellen. Niet direct kijken in oplossingen, maar ervaren waarom je je kop stoot en je zelf vervolgens weer laten voelen waarom je dit wilde. Beseffen dat jijzelf de touwtjes in handen hebt en niet afhankelijk bent van anderen.

En dat is waar ik nu ben. Afgelopen dagen was ik voor mijn gevoel nergens, maar nu zeg ik ergens. Elke stap die ik zet is er één. Of die vooruit, zijwaarts of achteruit gaat, maakt niet uit. Het levert me iets op. Hoewel ik het liefst stappen vooruit zet, denk ik dat je misschien nog wel het meest leert van de stappen zijwaarts en achteruit. “Failure is a faithful teacher.” In mijn ogen ben je zelf verantwoordelijk voor de dingen die je wil. Ik houd van groei, kijk graag omhoog en geniet ervan om mezelf uit te dagen. Maar niets komt iemand aanwaaien. Daar moet je samen voor werken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *