Geen trainingsweek: it’s OK

ANNEAU1989 Happy
Ook al sport ik het liefst elke dag, vorige week sloeg ik over. Vanwege lange dagen skipte ik mijn early morning runs/workouts, omdat ik een extra uurtje slaap wel kon gebruiken. En tussendoor of na werk gaan hardlopen in ruim 35 graden? Nee even niet. Ik sloeg over en dat is helemaal OK, ook al voel ik een onrust, een verlangen en (ik geef toe) een schuldgevoel naar mijn voornemens. De reden dat ik geen tijd had noem ik bewust niet, want tijd kan je maken. Ik gaf me simpelweg gewoon over aan mijn faalgedrag, genoot ervan maar blijf er niet in hangen. Komende week stel ik weer mijn prioriteiten. Over hoe ik dit doe.

Ik denk dat (weer) beginnen voor velen een probleem is. Je bent gewend aan het niet sporten, vindt het ergens wel fijn, maar voelt ook een irritatie naar jezelf dat je niets doet. Je frustratie groeit en bereikt op een gegeven moment het hoogtepunt waarop je jezelf een schop onder je kont geeft. Nieuwe doelen worden opgesteld, aan motivatie geen gebrek en je start vol goede moed.

Ik kan bovenstaande enorm aanmoedigen. Ik word er gelukkig van als ik mensen spreek die hun frustraties tav niet sporten durven delen. Een grote glimlach verschijnt op mijn gezicht en ik moedig hen aan te starten, maar adviseer wel altijd het rustig aan te doen. Ik zeg altijd: Leg jezelf geen druk op. Geniet van het sporten. Maak het leuk. Gaan is het belangrijkste. Die conditie en dat uithoudingsvermogen waar je naar verlangt komt vanzelf. Echt.

Als ik naar mezelf kijk sport ik wekelijks, minimaal 3x per week. Vrijwel zonder moeite. Vaak krijg ik de vraag hoe ik dit combineer, waar ik de energie vandaan haal of hoe ik mezelf continu motiveer. De voldoening en het genieten van het sporten is voor mij echt het belangrijkste. Ik heb echt niet altijd zin, maar ken mijn lichaam en weet dat ik het sporten nodig heb. Ik word onrustig als ik niet ga, want ik heb het idee dat ik dan energie overhoud in negatieve zin. En doordat ik zo vaak ga, is de stap vaak makkelijk omdat het voelt als een way of life. Sportkleding aan en gaan.

Maar waarom afgelopen week dan niet? Ook ik faal wel eens. Ondanks het verlangen en de onrust die ik voelde, luisterde ik naar een ander verlangen van vermoeidheid. Ik zocht naar mogelijkheden om wel mijn prioriteiten te stellen, maar vond ze niet. Aan de ene kant OK, maar het frustreerde met de dag alleen maar meer. Tot ik het los liet. Even niet, even rust. Luisteren naar mezelf en niet op een negatieve manier kijken naar wat ik niet doe, maar kijken naar wat ik wel doe, allemaal heb gedaan en met mezelf afspreken wanneer ik het weer oppak.

En zodra ik dat doe, de rust ervaar met rust houden, kan ik eigenlijk niet wachten weer te gaan. Of deze tips jou ook kunnen helpen weet ik niet. Iedereen is anders, de een houdt van sporten, de ander heeft er een hekel aan. Maar als bovenstaand voor jou geldt en je frustraties de max bereiken, begin dan gewoon ipv jezelf (steeds) vervelend(er) voelen.

Heel cliché, maar zo waar: just do it. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *