Personal: Streven naar perfectie

Perfect ANNEAU1989Ik kan het wel ontkennen, maar perfectie is iets waar ik naar streef. En ik niet alleen, ik ben er zeker van dat er vele met mij zijn. Welke vorm van perfectie dan ook, het geeft vaak uren gespreksstof op een wijnavond met vrienden op de bank. Een goede baan, een fijn huis, een leuke vriend(in) en lieve familie. Veel reizen, een volle kledingkast, een gevulde koelkast en een dikke portemonnee. Festivals, sporten, vrije tijd en maatje 34/36. Het liefst willen we perfectie in alles. We denken er niet over na, we spreken het niet uit, het gebeurd vanzelf. We streven ernaar zonder dat we er erg in hebben. Het perfecte leven zoals we het ons voorstellen is namelijk normaal. De lat zo hoog mogelijk leggen, zodat je gevoed word met ambitie. Herken je het, of ontken je? Hoe voor jou de situatie ook is, ik geef je mijn kijk op mijn eigen leven. Persoonlijk, met momenten zelfs confronterend, maar waardevol. Omdat het me aanzet te kijken naar de essentie van wat ik belangrijk vind.

“Leer mij kennen en ontdek dat ik niet houd van stilzitten. Het liefst ben ik bezig. Onderweg. On the road. Altijd op zoek naar een uitdaging. Ik ben niet groot, maar groei het liefst elke dag. Mijn ambitie en ondernemingsdrang zitten er al vanaf jongs af aan in en zoeken zich een weg door mijn leven. Als ik iets wil, creëer ik het en ik zeg bewust creëer. Het is niet dat ik altijd (kan) krijg(en) wat ik wil. Ik werk ergens graag hard voor. Continu zoeken naar groei, ontwikkeling en verbetering. Elke dag weer nieuwe mensen willen ontmoeten, plekken ontdekken, kennis opdoen, ervaringen delen en geïnspireerd worden.”

Keer op keer als ik dit lees denk ik ja, dit ben ik, dit wil ik. Ik leg de lat graag hoog en ik ben me daar bewust van. Ik wil alles. Zo goed, groot en fijn mogelijk. Rozengeur en maneschijn. Elke dag weer. Totdat ik me dit ging beseffen en ging erkennen dat ik zo (niet) ben en mijn kijk zo (niet) is. Perfectie is niet hetgeen dat me gelukkig maakt. Het is iets anders.

“We are not perfect human beings, nor we do have to pretend to be, but it is necessary for us to be the best version of ourselves we can be.”

Het totaal plaatje wat ik me voorstel als ik in de toekomst kijk moet niet mijn maatstaf voor geluk zijn. Het is de weg er naar toe. Ik begin me er steeds meer van bewust te worden dat ik niet moet streven naar het perfecte plaatje in mijn hoofd, maar het klein moet maken. Wat zijn tussenliggende stappen. Wat is haalbaar. Wat is voor nu goed en wat maakt me nu gelukkig. Het antwoord op de vraag wat perfect is, is persoonlijk en dat is voor iedereen anders. Ik streef niet naar perfectie, ik streef naar voldoening. Het goed hebben in en met hetgeen ik nu heb. En me ervan bewust worden dat dat al heel perfect is.

1 Comment

  • Dit is voor mij heel erg herkenbaar.
    Net als jij probeer ik me steeds meer te beseffen dat wat ik nu heb ‘perfect’ is. Als ik perfectie na streef, streef ik eigenlijk ook naar ‘altijd beter’. En het kan ook altijd beter, maar dat zou maken dat ik nooit gelukkig kan zijn.
    Liefs

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *