Personal: Decision time

ANNEAU1989 decision time IIOp mijn nachtkastje ligt het boek “Het dertigers dilemma” en ondanks dat ik nog (lang) geen 30 ben, is de inhoud herkenbaar. Ik ben nog maar net in het boek begonnen als termen als spitsuur en quaterlife crisis me confronteren met de vragen die ik mezelf ook wel eens stel. Van vragen over mijn loopbaan, tot vragen over hoe ik mijn toekomst zie.

Ik ben niet de enige die mezelf die vragen stel, veel jong volwassenen gaan op zoek naar antwoorden op vragen die we eigenlijk (nog) niet kunnen of willen beantwoorden. Zo blijkt. In het boek wordt stilgestaan bij vragen die ons negatieve energie opleveren. We raken in dubio en weten de antwoorden op sommige vragen niet te geven. Of we durven vragen simpelweg niet te beantwoorden, omdat we de keuze nog niet willen maken. Het voelt met momenten zo definitief, terwijl we nog een heel leven voor ons hebben.

Al eerder schreef ik een blogpost over mijn eigen blik vooruit, na aanleiding van mijn gesprekken met mijn loopbaancoach. Als ik dit terug lees en denk aan de inhoud van die gesprekken, krijg ik spontaan energie. Positieve energie. Door het stellen van de juiste vragen kreeg ik een helder beeld van wat ik kan en wat ik wil. Ik heb ook niet op elke vraag een antwoord, maar ik ga het stellen van vragen niet uit de weg. Ik denk erover na. Het maakt me bewust van keuzes die ik maak.

Soms duurt het wel even voor ik een antwoord weet, voel of durf uit te spreken. En soms gaat dit gepaard met een onzeker gevoel. Is hetgeen wat ik wil wel mogelijk? Ik kom tot de ontdekking dat ik mezelf soms tegenhoud. Ik neem soms een stap terug in plaats van vooruit. Terwijl ik weet dat ik een persoon ben die streeft naar groei, naar ontwikkeling, naar verbetering. Van mezelf, maar ook van anderen. Aan de ene kant voelt dit dus als een note to self om hier iets mee te doen. Maar aan de andere kant doe ik dit ook bewust. Als ik niet direct een antwoord heb op bepaalde vragen, waarom zou ik dan niet nog even stil blijven staan om erover na te denken?

Tijd vliegt en ongemerkt vliegen we mee. We willen alles, het liefst vandaag nog in plaats van morgen. Sta eens stil bij hetgeen wat je al hebt (bereikt). Maak eens een overzicht. Wat heb je al, waar ben je nu, hoe zie je de komende jaren. Zet stappen op een trap omhoog, maar sla geen treden over. Kijk soms even naar beneden en naar opzij. Als je omhoog klimt, word je uitzicht steeds mooier en geniet daarvan.

Ik geef eerlijk toe, soms word ik overvallen door jaloezie omdat ik me het uitzicht van iemand anders in beeld. Ik vergelijk mezelf, de stappen die ik heb genomen en hetgeen wat ik daarmee bereikt heb met iemand anders. Al is vergelijken niet het juiste woord, want ik vergeet mezelf. Dit geeft me soms een negatief gevoel, al weet ik dat steeds beter om te zetten in iets positiefs. Het gaat niet om vergelijken, het gaat om bewonderen en geïnspireerd raken. Ieder mens is anders. Ieder leven is anders. En ieder uitzicht is anders. Ik ben me bewust van het feit dat ikzelf verantwoordelijk bent voor de stappen die ik neem en dat geeft enorm veel energie. Positieve energie. Energie die ik nodig heb om weer een stapje te zetten in de juiste richting.

1 Comment

  • Ik vind dat je dit heel mooi hebt beschreven. Ik vind het knap hoeveel positieve energie het jou lijkt te geven om na te denken over de toekomst. Ik denk ook echt niet dat je daar nu mee moet stoppen omdat het je negatief zou kunnen beïnvloeden. Natuurlijk is het heel belangrijk om in het nu te leven, te kijken wat je nu al bereikt hebt en niet te blijven hangen in het verleden of de toekomst, maar zolang het nadenken zorgt voor energie lijkt het me heel fijn om ermee door te gaan!
    Veel liefs, Kim

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *