My month: Februari 2015

ANNEAU1989 FebruariOp de momenten dat de zon scheen, dacht ik dat ik de lente soms al een beetje voelde. Het is merkbaar weer langer licht, mijn jas voelt op de een of andere manier warmer en ik hoor steeds meer vogels tijdens het hardlopen. Of ben ik hierin de enige en beeld ik het me in dat ik lente al voel? Ach, wat het ook is, het voelt goed. Zeker nu het maart is en de lente zich (waarschijnlijk) ook echt gaat laten zien. Dagen die steeds langer en warmer worden. Jaa, maart kom maar door en neem de lente mee.

Vanwege mijn nieuwe baan werden overuren en vakantiedagen ingepland, wat maakte dat februari me wat extra vrije tijd gaf. Meerdere keren sprak ik in de stad af met vriendinnen, ging ik uiteten, lunchen, dronk ik koffie of proefde ik (nieuwe) wijnen. Niet vervelend, integendeel. Ik genoot.

Daarnaast ging ik een paar keer naar (t)huis. Lunchen met mijn moeder, oppassen op mijn kleine neefje, wandelen met Hegi door het bos en de duinen wat aanvoelt als “de achtertuin” van mijn ouders en vierde ik verjaardagen van familie en vriendinnen. Februari was druk, gezellig en voelde soms als volgepland, maar aangezien dat iets is waar zelf ik vaak naar streef, genoot ik ervan. Hoe drukker, hoe beter, want veel vrije tijd, no thanks.

Zo maakte ik vele to do lijstjes, om ze vervolgens tot propje te verfrommelen als ik klaar was. Van brainstormen, tot ideeën uitwerken, tot meetings en afspraken (plannen). Als het rechtsom niet lukt, dan linksom. Altijd omhoog kijken, ondanks soms een stap terug (moeten) nemen. Continu bezig zijn, zowel nadenkend, als uitvoerend. Willen groeien, verbeteren en jezelf steeds verder ontwikkelen. Succes vieren, hoe klein ook en leren van fouten, hoe “stom” ook. Iets wat ik van nature doe, wat in me zit en me gelukkig maakt, zo blijkt uit de (laatste) gesprekken met mijn loopbaancoach waar ik enorm veel (van) heb geleerd. Iets waar ik wat mee wil gaan, wat zeg ik, ga doen.

Zoals je wellicht in mijn trainingsweken al hebt gelezen liep ik veel km in voorbereiding op de Rotterdam marathon. Een snelle optelsom zegt mij dat ik maarliefst 180km heb gelopen in februari waar ik versteld van sta; gevalletje OMG. Wonder boven wonder geniet ik nog van (bijna) elke km, voel ik me sterker worden en groeit het vertrouwen in de marathon. Maar het besef dat de marathon over zes weken gaat plaatsvinden, maakt me ookwel zenuwachtig. Zeker na de pijn in mijn knie afgelopen weekend. Ik heb mezelf voorgenomen komende week even rust te pakken en misschien binnenkort ook maar eens uit te gaan op nieuwe schoenen. Dat deed ik vorig jaar ook voor de marathon, zodat ik nog tijd en km’s genoeg had om ze in te lopen. Vertrouwen, maar tegelijkertijd ook worst case scenario’s. Had ik al gezegd dat de spanning en zenuwen langzaam aan beginnen toe te nemen?

Maart, nieuwe baan, uitdaging, plannen, trainingen, ik kijk naar je uit en als je de lente met je mee brengt, nog veel meer. Kom maar door!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *