Travel tips: Vrijwilligerswerk in Ghana

ANNEAU1989 Vera Photography Ghana
Na mijn HBO Verpleegkunde wilde ik een paar maanden op reis. Liefst alleen. Liefst ver weg. Backpacken trok me aan, maar ervaring op doen als verpleegkundige door ergens vrijwilligerswerk te gaan doen, nog meer. Ik ging op zoek en kwam uit bij Ghana. Dit land had in mijn ogen alles. Ik ging voor vrijwilligerswerk, maar kon er ook reizen van de echte jungle tot aan een prachtig wit strand met palmbomen. Nog niet eerder heb ik mijn ervaringen, tips en belevenissen tijdens mijn reis in Ghana bewust op papier gezet, maar in de categorie Travel tips zijn deze voor mijn gevoel onmisbaar. Mijn ervaring met Ghana is namelijk enorm. Ik heb diepe dalen gekend tijdens het krijgen van malaria, maar die ik snel deed vergeten tijdens de vele hoogtepunten met de weeskinderen, mede-vrijwilligers, mijn host-family, het samenwerken met de verpleegkundigen en de dokter uit het ziekenhuis en met name het (totaal andere, niet te vergelijken) leven daar. Ben je ooit van plan om naar Ghana te gaan en er vrijwilligerswerk te doen? Neem mijn ervaring en tips mee en je bent een beetje voorbereid op de prachtige cultuurshock die je te wachten staat. En ik bedoel écht prachtige, want ondanks dat het Ghanese leven enorm wennen is, het steelt je hart. Hierbij tips om je voor te bereiden op een cultuurshock en mijn ervaring m.b.t. het wonen bij een host-family.

10294249_10201988634702939_5034211597732529466_n

1526284_10201983072723893_9034169801717932833_n
10150644_10201983531895372_6150242633189910502_n
10151927_10201988637303004_9026516664989719006_n
10337739_10202150020897493_1239874660850835001_n

Bereid je voor op een cultuurshock

Je voorbereiden op de cultuurshock is lastig. Ik las wat verhalen op internet, bladerde door boeken en bestudeerde mijn Bradt travelguide (aanrader), maar een confrontatie met de enorme verschillen bleef niet uit.
In praktische zin kan je je natuurlijk wel goed voorbereiden. Denk op tijd aan het regelen van je visum en vaccinaties. Pak vervolgens bewust je backpack in (koffers zijn not done) en denk aan een klamboe, een (dunne) lakenzak om in te slapen, kleding met lange en korte mouwen/broekspijpen, voldoende zonnebrand (die hebben ze daar (bijna) niet), een goede camera, DEET (muggenspul) en je eigen EHBO-kit. Daarnaast heb ik soms wel mijn laptop, een paar boeken en foto’s gemist. Ik had enkel mijn notitie boekje die ik tevens gebruikte als dagboek. Als ik mijn laptop bij had gehad, dan had ik daar meteen mijn verhalen op kunnen typen en mijn foto’s op kunnen plaatsen. Niet voor internet oid, want wifi was er bij mijn host-family niet, maar als je je laptop bij hebt, heb je tevens veel foto’s (van thuis) die je af en toe kunt bekijken. Daarnaast is het wel leuk om een stapeltje foto’s mee te nemen, zodat je je kamer leuk kunt versieren (tip). Oh en boeken, ook deze kan je lezen op je laptop (E-book), maar neem anders een paar boeken mee. Niets is zo fijn om af en toe een boek te pakken en je even mee te laten nemen in een (ander) verhaal. Iets wat ik ook niet bij had, waardoor sommige momenten soms saai, alleen en rustig waren. Niet altijd fijn, maar met momenten ook enorm bijzonder.

Leven bij een host-family

Ghana is prachtig, maar in geen enkel opzicht te vergelijken met het leven Nederland. Zeker niet als het gaat om (vrijwilligers)werk. Ik verbleef als vrijwilliger in een host-family (gastgezin). Normaal gesproken ben je met meerdere vrijwilligers, waardoor je bijv samen kunt optrekken en ervaringen kunt delen. Dit was bij mij niet het geval. Aan de ene kant een nadeel want ik was met momenten heel alleen, maar aan de andere kant een voordeel want ik kon mijn eigen plan trekken. Ik had verwacht dat ik overal wel vrijwilligers tegen zou komen met wie ik kon optrekken, maar dit was net het geval. Ik zat in de middle of nowhere en ben de eerste weken met name zelf op pad gegaan. Ghana is wat dat betreft niet te vergelijken met bijv Australië waar er overal wel backpackers te vinden zijn. Via mijn organisatie kwam ik in contact met andere vrijwilligers met wie ik in de weekenden mijn reisjes plande, om doordeweeks weer thuis te zijn bij mijn host-family en te werken in het ziekenhuis.

Ik heb het alleen wonen bij mijn host-family (als enige vrijwilliger) uiteindelijk als heel positief ervaren, maar dit was in de eerste weken heel erg wennen. De ervaringen die je op doet zijn soms enorm bijzonder, indrukwekkend en confronterend. Het leven in Ghana is anders en als je dat met eigen ogen ziet, kan dit soms best moeilijk zijn. Je kunt altijd naar huis bellen om je verhaal kwijt te kunnen (er is immers maar 1u/2u tijdsverschil met Nederland), maar het voordeel van mede-vrijwilligers is dat zij dezelfde ervaring hebben. Voorbeelden die ik heb gezien zijn bijv kinderen die geslagen worden, kinderen die ondervoed zijn, mensen die verstandelijk/geestelijk gehandicapt zijn er niet toe (lijken te) doen en mensen met HIV/AIDS die geen geld hebben voor een behandeling en je dus langzaam ziet aftakelen. Het is fijn om met momenten je ervaringen te delen en samen te kunnen lachen, huilen of stil zijn en samen weten waarom. Deze mogelijkheid had ik niet direct bij mijn host-family, maar daardoor heb ik wel echt het Ghanese leven ervaren. Ik werd gezien als family-member en voelde me dan ook heel erg welkom. Met mijn tante die regelmatig op bezoek kwam zat ik soms uren op de veranda te kletsen. Samen aten we mango’s die uit de boom vielen, leerde ze mij de Ghanese taal, lachten we om de verschillen tussen Ghana en Nederland en leerde ik haar en zij mij steeds beter kennen. Gewoontes die voor de een gewoon en voor de ander raar waren, werden gelijk. En van de verschillen die bleven, daar leerden we beiden van en gaven we elkaar adviezen hoe we dachten dat iets beter of anders kon.

Ik raad het zeker aan om, als je vrijwilligerswerk gaat doen, bij een host-family te gaan wonen. Je leert het échte leven kennen en past je, als je dat lukt, volledig aan. Zo douchte ik dagelijks met een bucket bath. Ik nam een emmer met koud water mee naar een douche hokje. Maar geen gewoon douchehokje. Zie het als een hokje omringt met (vieze) stenen om je enigszins een gevoel van privacy te geven. Vervelend? Nee, ik vond het heerlijk. Het warme klimaat doet je verlangen naar een frisse douche. Je écht schoonmaken zoals je je hier in Nederland doet (en voelt), dat lukt je niet, maar je opfrissen wel.

Een van de vele mooie herinneringen

Mijn meest bijzondere moment was op een vrije ochtend. Ik hoefde niet te werken in het hospital, dus kon doen wat ik wilde. Maar ja, wat wilde ik doen? Een drukke agenda, to do lijstjes, afspraken, ik had ze niet en in Ghana lijken ze deze “druk” ook niet te kennen. Het leven is er anders, je hebt een vaste structuur van basis behoeften en that’s it. Toen ik ‘s ochtends vrij was, op de veranda voor mijn huis zat en uit keek over de groene jungle voor ons huis en rechts het ziekenhuis, besloot ik mijn was te gaan doen. Een wasmachine is er niet, dus alles met de hand. Ik pakte emmers met water en ging aan de slag. In eerste instantie nog snel snel, tot er een bepaalde rust over me heen kwam en ik mezelf afvroeg voor wie of wat ik me zou haasten. Ik kan als ik wil hier de hele dag over doen. En dat deed ik. Ik sopte wat in het water, genoot van alles wat er om me heen gebeurde, zoals mijn buurjongetje die langs kwam met zijn aapje (als huisdier), en liet mezelf wennen aan het Ghanese leven. Wauw, wat is dit fijn. Geen druk, maar terug gaan naar de basis. Jezelf, de natuur en de omgeving die jezelf creëert.

Ik kan nog wel even doorgaan met tips en ervaringen, maar gezien de lengte van de blogpost, bouw ik het op in delen. Binnenkort meer over mijn ervaring als vrijwilliger in het ziekenhuis en aanvullende (reis)tips.

Photos by Vera Photography
Vera heb ik in 2010 leren kennis in Ghana. Zij is na haar eerste kennismaking met Ghana nog enkele keren terug geweest. Omdat zij geweldige foto’s heeft gemaakt waarin zij de puurheid van het prachtige Ghana heeft weten vast te leggen, heb ik haar gevraagd of ik deze foto’s mocht gebruiken bij deze blogpost ter illustratie. 

10308328_10201983533415410_4145582081281512793_n

4 Comments

  • Wat een ervaring he, vrijwilligerswerk in het buitenland, gaaf om te lezen. Je omschrijft het ook mooi! Heb zelf vrijwilligerswerk gedaan in Thailand op mijn 18e, echt onvergetelijk..

    • Jaa, vrijwilligerswerk in het buitenland is echt onvergetelijk. Zo’n mooie ervaring! Thailand lijkt me ook heel indrukwekkend. Ben er geweest voor een vakantie, maar er vrijwilligerswerk doen lijkt me ook heel leuk!

  • Hoi Annemieke, wat een geweldige belevenis! Stoer dat je voor vrijwilligerswerk en een host-family in Ghana gekozen hebt; lijkt me een unieke ervaring! Leuk geschreven ook, ik heb nu al zin je volgende post te lezen ;)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *