Mijn 2014

ANNEAU1989 moodboard 2014 I
Je ontvangt een filmpje van een lieve vriendin die in het filmpje terugblikt op jouw jaar. Vervolgens benoemd ze dat ze enorm trots op je is, ze je daarvoor wil verrassen en geeft je de instructies wat je moet doen: je spullen pakken en klaar staan, want over een uur komt ze je ophalen. Het gebeurde mij gisteren. Een vriendin die ik al sinds de basisschool ken (yes, this friendship never ends) haalde me op en verraste me met een avondje sauna. Wauw, wat heb ik genoten. Een prachtige locatie, ultieme rust, relaxen & genieten, uren (bij)kletsen over toekomstdromen, samen terug kijken naar 2014, vooruit blikken op 2015, lekker eten en bij één blik al hard in de lach schieten omdat we dezelfde humor hebben. Echt een heerlijke avond en meteen een goed voornemen voor 2015; dit moeten we vaker doen. Maar voordat ik verder over goede voornemens ga nadenken, eerst een terugblik naar mijn 2014.

Enkele weken terug werd ik door Ambitieuze Meisjes gevraagd om mijn terugblik op 2014 te geven. Ze vroegen me om een succes- en een geluksmoment op te schrijven en deelde deze tijdens hun rubriek “Het jaar van…”. Natuurlijk wilde ik als Ambitieus Meisje terugblikken op mijn 2014 en deed dat hier. Als mijn meest bijzondere succes- en geluksmoment noemde ik het behalen van mijn master en het lopen van de Rotterdam marathon. Maar dat was niet alles, nee er gebeurde meer.

Het begin van het jaar stond in het teken van de combinatie baan, master en marathon. Deze drie vulden mijn weken en het was niet altijd simpel om daar een goede balans in te vinden. Soms werkte ik meerdere dagen, waardoor ik minder tijd kon besteden aan mijn scriptie. Om vervolgens de schade m.b.t. mijn scriptie in een andere week weer in te halen. En tussendoor vond ik tijd en ontspanning om mij keurig aan mijn trainingsschema voor de marathon te houden. Nee, het was niet altijd makkelijk, maar het voordeel van drukke weken is dat de tijd vliegt. Voor ik het wist stond ik aan de start van de marathon. Iets waar ik enorm lang naar had uit gekeken. Het moment was daar: ik ga de Rotterdam marathon lopen. Familie en veel vriendinnen stonden op verschillende plekken langs de kant me aan te moedigen. “Kom op, je kan het!”, klonk het keer op keer, terwijl mijn benen steeds zwaarder werden. Denkend aan die laatste km’s kan ik weer een brok in mijn keel krijgen. Wat was het mooi. Iedereen, vriendinnen van mijn dispuut, vriendinnen van mijn voormalig hockeyteam en (schoon)familie verzamelde zich op de Coolsingel en zagen me de laatste meters afleggen. Als ik eraan terugdenk kan ik me de pijn niet meer herinneren en neemt de euforie de overhand. Ja, een onvergetelijk ervaring.

Na de marathon kwam het hardlopen op een lager pitje te staan. Studie vroeg meer aandacht, want een scriptie ligt er niet zomaar. Het heeft de nodige stressjes gekost, maar enkele maanden later haalde ik keurig de deadline. Scriptie: check. Tijd om op vakantie te gaan en bij te komen. Een nachtje rijden bracht ons in Kroatië waar we genoten van het appartement met zicht op zee, het uitslapen, ontbijten, de wandelingen naar het strand, het huren van een boot, food, wine & ice cream, en ga zo maar door (en ik kom er achter dat mijn Holiday blogpost nog in draft staat, oops). Vervolgens rijden we door naar Slovenië, waar we binnen enkele dagen min of meer werden weggespoeld. Minder, maar vervelend was het niet, want we rijden (iets eerder) terug naar huis met een grote glimlach op ons gezicht omdat we zicht hebben op een extra huisgenoot. Nog geen dag thuis maak ik de afspraak om op kraamvisite te gaan en nog geen week later loopt er in huis een kleine pup rond. Hegi <3 Het is nog elke dag een feestje om ‘s ochtends beneden te komen en te worden verwelkomt door jou aanwezigheid. In mijn ogen was je de held van de puppy cursus, zie ik aan alles dat ook Revvie je heeft geaccepteerd als jullie als Tom & Jerry door huis heen racen en moet ik stiekem lachen om je ondeugende streken door in de sloot te springen als ik zeg dat je dat niet moet doen. En het mooiste, toevalligste van alles, je bent precies even oud als mijn kleine neefje. Wederom <3

Waar het jaar begon met het vinden van een balans tussen baan, master en marathon, stonden de laatste maanden in het teken van een balans vinden tussen baan, master en blog. Ondanks dat ik mijn scriptie met een 7,5 had afgerond, moest ik nog “even” een onderzoeksstage doen naast mijn huidige job. Mijn vermogen tot “adem in, adem uit” werd met momenten op de proef gesteld, maar met goed resultaat: op 25 nov ontving ik het bericht dat ik afgestudeerd ben. YES, Master of Science! Ondanks dat mijn studie me veel energie heeft opgeleverd, waren de deadlines soms ook zenuwslopend en ben ik blij dat ik nu echt de tijd heb voor de plannen die ik al lange tijd heb. Waaronder ANNEAU1989.com. Afgelopen maanden was eerst het doel om het blog te vernieuwen (et voila) en nu is het doel om deze de kant op te laten gaan waar ik naar toe wil. Langzaam maar zeker pak ik mijn koffer in om op reis te gaan. Waar de vlucht heen gaat, dat gaan jullie hier zien in 2015. Ik kan niet wachten!

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *